dinsdag 27 juli 2010

Op die dagen

Op die dagen
Dat het regent
Dat mensen en paraplu’s
Haastig de grijze wegen overschieten
En stoplichten in een waas van groen en rood
Voorbijgaan.

Slordige rijen mensen bij de Starbucks
Mensen die zich met een veel te grote tas
een weg over de roltrap banen
Onderaan de bakken die me elke dag van mijn krant voorzien
De man die immer speelt op zijn accordeon.

In deze wandelgangen ben ik niemand
Er is alleen maar iedereen.
Een grote mierenhoop van aktetassen

zondag 18 juli 2010

Hey Michiels, do you remember?

Ergens vind ik het toch wel bijzonder dat iemand die schijnbaar behoorlijk zat is nog steeds zo goed kan rocken. Dit dacht ik op het concert van Anouk in Westerpark op 04 juli jl. Waar ik haar alleen al live met twee of drie biertjes heb gespot en verder verdween ze regelmatig achter de coulissen.
Het iets misplaatste gegiechel tussen de liedjes door was wat minder, de pogingen om sexy te zijn hadden ook anders gekund. (Zelfs de jongens fluisterden voorzichtig of ze dat shirt niet gewoon normaal kon doen)
Maar de velen pogingen om het publiek te dissen waren eigenlijk juist wel hilarisch. ‘Guys, klap maar gewoon niet, jullie klappen uit de maat!’
Gelukkig was ze de meeste tijd gewoon lekker aan het zingen waardoor je het allemaal niet zo heel erg doorhad. Bijna alle nummers die ik graag had willen horen kwamen langs.
Zo ook het nummer Michel, wat me ineens weer herinnerde aan de dag waarop het plan om dit concert aan te doen in mijn hoofd ontstond…

Ik was net achttien en ik zou eindelijk naar een groot meerdaags festival gaan. Nien eens naar Lowlands wat jammer maar helaas in mn introductieweek der wereldverbeteraars zou vallen maar naar het Belgische equivalent Rock Werchter wat mogelijk nog veel vetter zou worden en bovendien een betere line up had.
Na even overleg en hard slikken voor de kosten, voor toegang alleen al iets met twee nullen en dan hadden we het nog niet over overvolle campings, het tripje naar het Belgenland en kledingschade door modder) besloot ik gewoon te gaan. Ik ging met een groepje vriendinnetjes en als extra verrassing ging ook een in mijn ogen zeer leuk iemand mee. De tot dan toe bekende line up werd nog eens heel fijn geupdate en ik was twee maanden uitzinnig vrolijk alleen al door de voorpret. Het hielp ook zeker mijn gehate allerlaatste jaar high school door te komen. Totdat ik er niet gek veel later achter kwam dat mn wiskundecursus eerder begon dan gepland. De hele donkere schaduw die over mijn zomervakantie viel viel nu ook compleet over het Belgische rockfeest.
Ik had me er natuurlijk niets van aan kunnen trekken en minder kunnen gaan maar ik weet toevallig van mezelf dat ik al redelijk wat slaap nodig heb om goed te functioneren. Zeker bij de enorme hoeveelheid energie die het mij kost om een wiskunde som te maken. Dus een festival met drie dagen minder slaap dan op een hand te tellen zou alles behalve bevorderend zijn.
Het afzeggen ging gepaard met pijn in mijn hart. Maar wonder boven wonder overleefde ik deze teleurstelling  Ik heb zelfs nog een zeer grote jongeman gelukkig kunnen maken met mijn ticket en bonnetjes.
Toen kwam het plan… Het was namelijk zo dat al mijn brigadevriendjes nu net datzelfde weekend naar Anouk in Westerpark zouden gaan. Eerst zonder mij (hoe durven ze!) Nu was er inmiddels al aardig wat tijd overheen gegaan sinds deze kaarten in de verkoop waren gegaan. En ze waren zelfs ‘officieel’ uitverkocht maar voor bijna tweemaal schoven ze voor mij nog net over de virturele toonbank via internet. Mn vrienden verklaarden me voor gek vanwege dit torenhoge bedrag maar ik had net mn Werchtergeldjes binnen en had het er dus maar wat graag voor over. Ik heb er nooit spijt van gehad zeker niet toen de eerste tonen van het nummer werden gespeeld en mn vrienden waarschijnlijk lachend dachten. ‘Hee Michiels do you remember…’

16/07/10

Biechtkwartier

Soms heb je het gevoel dat je na een week van uitzonderlijke zondes alles even op moet biechten. Dat gevoel had ik na een week Portugal en feestweek met veel zon, zee, strand en euh drank ;)

Naar een mondeling concept van mijn vriendengroep op de zwemclub, presenteer ik u: mijn online biechtkwartier.

Wist u dat (ik)…
1. Zoveel heb gedronken dat ik er vier dagen buikpijn van had.
2. Ik al twee keer mijn stem niet persoonlijk heb uitgebracht, bij de gemeenteraad omdat ik geen zin had en nu omdat de Portugese ambassade me te veel moeite leek tijdens mijn vakantie.
3. Drie keer in een week uit ben geweest tot het weer licht werd.
4. Velen jongens, al dan niet Portugese locals, hardnekkig genegeerd heb na ernstig gestaar omdat ik ze écht allesbehalve leuk vond. En ik tevens als enige, eigenlijk heel saai, met niemand gedanst heb.
5. Ik dacht slim te zijn door voor de grap aan een vriendin in het Nederlands te vragen of ze misschien seks had gehad op het strand. Waarna haar ook aanwezige britse scharrel enthousiast antwoordde: ‘noo no sex on the beach!’ (Nadat ze ruim een halfuur plotseling spoorloos verdwenen waren)
6. Ik en een vriendin twee shotjes, en twee glazen erg sterke drank, respectievelijk wodka sprite 50/50 en een soort aardbeienmilkshake hebben weggetikt in minder dan 10 minuten omdat het simpelweg gratis was.
7. Praktisch al mn vrienden heb zien zoenen deze week waarvan een voor het eerst met een Portugese local.
8. Ik twee vrienden indirect bijelkaar heb gebracht, (maar wat overigens uiteindelijk toch op niets uitliep…)
9. Stiekem mijn eigen cocktails steeds helemaal niet lekker vond en die van mijn vrienden wel.
10. In Portugal elke tien minuten echt tien kleuren scheet voor mn examens.
11. De eerste twee dagen van mijn wiskundecursus mn trein heb gemist en dus te laat kwam.
12. Al twee vergaderingen heb gehad over de karaoke avond met iemand, beide in ernstig brakke toestand waardoor we nauwelijks aan vergaderen toekwamen.
13. Twee vrienden meermalen op gruwelijke wijze heb verslagen met set
14. Mijn beste vriendin en haar Brabantse vriend weer een stel zijn
15. In slaap ben gevallen tijdens de tweede helft van Nederland-Denemarken.
16. Deze week waarin ik de alcoholconsumptie die ik normaal in een jaar doe nu ongeveer op een avond deed per ongeluk heb afgesloten door op de feestweek tegen mn ‘geloof’ in te gaan maar dat ik het eigenlijk wel prima vond.
17. Deze biecht oorspronkelijk bedoeld voor een woensdagavond de maandag daarvoor al helemaal uitgeschreven had in de trein. Opdat punt 16 wellicht minder ernstig zou overkomen. Wat natuurlijk niet zo was. Ik heb deze biecht niet eens helemaal kunnen doen :P Maar voor de enthousiastelingen. U bent getuige geweest van mijn langste zonden biecht ooit.
Viel nog best mee hè 